- - - எனும் நான்.

மரணமும் போரும்
விடுதலையை தரும்
சில நேரம்
வெற்றியையும்.

மீட்கவே இயலாத
பொருளிழப்பை
நேரத்தை
மானத்தை
மரண வலியை
தந்தாலும்.

முட்களால்
குத்திக் கீறி
ரணமாக்கி
தன்னை வருத்தி
தன் வலி மறத்து
சதைப் பிய்ந்து
நாராய் தொங்க

ரத்தம்
சொட்ட சொட்ட
கோரைப் பற்கள்
நீண்டு
தன்னுரு
இழந்து மறந்து

நா தள்ளி
மூச்சிறைக்க
பலி கொள்ள
அலைந்து
அமைதியை
கிழித்து குலைத்து
இரைகளற்று,

தீமையும் தானும்
உருமருவி
ஒன்றாய்
அதுவே இதுவாய்
மீட்டெடுக்க இயலாது
உருக்குலைந்து
கோரமாய்

இறுதியில்
தான் வைத்த தீயில்
மெல்ல மெல்ல
தானே
இரையாகி
விட்டு
விடுதலையாகி
தீயின் நாவிற்கு
சுவையாகி

வலி மிகுந்த
வாழ்க்கையின்
எல்லை வரை
மீண்டும்
போராடி

மீளா துக்கத்தில்
ஆழ்த்தி
தோல்வியை தழுவி
வீழ்த்தும்
வல்லமை கொண்டேன்
- - - -  எனும் நான்.